-          در طول سفر امریکا، امریکاییان را منطقی‌تر یافتم.

-          جامعه علمی امریکا، حتی سیاستمداران با سابقه و قدیمی آنها، متواضع‌تر از اروپائیان هستند.

-          هرچند اختلاف نظرهای زیادی با امریکایی‌ها داریم، اما باید باب مذاکره با آنها باز شود.

-          فرصتهای خوبی در زمان بوش پدر و همچنین کلینتون به دست آمد که ‌متأسفانه از دست رفت.

-          در زمان ما باب مذاکره باز نشد، شاید به این خاطر که ما قابل اعتماد نبودیم. خوب حالا این مانع از سر راه برداشته شده است. امیدوارم حالا بتوانیم در این جهت قدم برداریم. البته حالا به نظر می‌رسد امریکاییها از مذاکره دوری می‌کنند.

-          تفاوت زیادی بین جمهوری خواهان و دمکرات‌ها در رابطه با نگرانی از ایران وجود ندارد. هردو گروه به هیچ وجه ایران اتمی نمی‌خواهند.

-          افزایش خشونت و افراطی‌گرایی در جهان اسلام حاصل افراطی‌گرایی توسط نومحافظه‌کاران امریکایی‌است.

-          امر به معروف و نهی از منکر باید بیشتر در رابطه با قدرت باشد و نه اینکه صاحبان قدرت در جامعه از آن برای ارشاد مردم استفاده کنند.

-          قدرت باید در مقابل نهاد بشری پاسخگو باشد و نه صرفاً در مقابل خدا، و لازمه این امر آزادی و حق انتخاب برای مردم است.

-          در جامعه دیکتاتوری نقاق حاکم و فساد رایج می‌شود.

-          در نظام‌های دیکتاتوری، آن جاهایی که اصل فساد است از نظارت به دور می‌ماند.

-          اگر بخواهیم به پیشرفت دست پیدا کنیم باید به علم توجه کنیم و جایگاه علم دانشگاه است.

-          دانشگاه غیر مستقل دانشگاه نیست. دانشگاهی که تحت تأثیر قدرت باشد دانشگاه نیست.

-          گام مهم در دوره قبل گرایش به انتخابی کردن مسئولین دانشگاه بود. هرچند در آن زمان هم دقیقن انتخابی نبود و باید توسط وزیر و شورای عالی انقلاب فرهنگی تأیید می‌شد.