دیروز رفتم سینما و فیلم "میم مثل مادر" به نویسندگی و کارگردانی رسول ملاقلی پور را دیدم.

نمی خواهم درباره ماجرای فیلم چیزی بنویسم و همین بس که مانند سایر کارهای ملاقلی پور بگونه ای اثر به ماجرای جنگ ایران و عراق بر می گردد اما این با ر از نگاهی دیگر.

فیلم سرشار از صحنه های متاثر کننده و تراژدی است بگونه ای که اکثر تماشاچیان را با چشمانی پر از اشک از سالن سینما روانه می کند و گاها صدای هق هق های بلند نیز به گوش می رسد.

هر چند که داستان فیلم غلو شده است و به راحتی زمان را برش می دهد و به هر جا می خواهد می رود و در بعضی جاها حادثه های تصادفی به کمک فیلم نامه می آیند ولی نکات زیر از در فیلم برایم جالب بود :

-          مادر و احساس های مادری یکی از تم های اصلی فیلم است که بطور موثری نمود دارد.

-    نگاه فیلم به انسانها برایم جالب بود، مثلا جایی که پسر بچه یک دختر خیابانی را فرشته خطاب می کند و یادآور او می شود که مادری نگران و چشم به راه اوست.

-    بازی و بیان جمشید هاشم پور که در فیلم نقش یک آزاده ارمنی را بازی می کند بسیار درخشان است و تا بسیار از بازی و بیان او در این فیلم خوشم آمد.

-          در کل ملاقی پور موفق شده باز هم مقوله جنگ را بطور غیر مستقیم و کاملا هنری به نمایش در آورد.

کارگردان:  رسول ملاقلی پور

بازيگران: گلشیفته فراهانی، حسین یاری، شراره دولت آبادی، جمشید هاشم پور، سحر دولتشاهی، امیرحسین صدیق، مرضیه برومند، حنانه شهشهانی

......................................................

ديگر عوامل:

فیلمنامه: رسول ملاقلی پور
موسیقی متن: آریا عظیمی نژاد

......................................................

خلاصه داستان: فیلم درباره زندگی سپیده است. پزشکان دلیل وضعیت نابسامان حال سعید پسر سپیده را ناشی از استنشاق گازهای شیمیایی در زمان جنگ می دانند.

......................................................

يادداشت: این فیلم جدیدترین ساخته رسول ملاقلی پور است. آخرین ساخته ملاقلی پور « مزرعه پدری » نام داشت که در سال 1383 در سینماهای تهران به روی پرده رفت.

......................................................

سال ساخت: 1385

سال اکران: 1386 - ()